Kush u jep drite neteve kur hana e yjet mbulohen me re Po diteve te acarta kur dielli mezi e ngroh vatren e tij Kush ngroh e ban drite me shum mbi dhe Sa shpresa syve te qeshur e nje zemer qe rreh plot dashni
Kush za i jep heshtjes e harreses Kur koha pergjumet mengjeseve syperlotur me vese
Ai qe frike ska prej jetes as prej vdekjes Ai qe mohit si bjen kurr te vjetres as si fshihet se rese
Shtegtojm neper kohe mbi supe na rendon peshe e saje Ne terr e drite e ne zheg e acare Kush shpresen e besimin kurr sdo ti ndaj Ska penges as prite qe e ndal ate shtegtare
Jeta ashte nje shtegti po shtegun e zgjedhim vete !
