Arsinoi Zengo
Ti hesht,,,,,,
Ndjesinë e dashnisë e kam unë
Ti hesht,,,, mos thuj kurrë gjë, veçse do të doja me më dasht si të du veç unë!
Kur teshat ti kem heq ma prek trupin me dorën e shpirtit veç atëherë kam me kuptu dashninë që pate për mu!
Heshtja mburojë e ledhatim i valëzuar mes shpirtit të kristalenjë
Humbas gjurmët e lëna peng aty ku dita më gjet me ty, e nata bashkoi gjokset përgjithmonë!
Ti hesht,,,,, por dashninë ma ke dhanë me sytë e tu e në zemër kam me e mbajt si të shenjtën dritë që ska me u shujt kurrë!
Arsinoi 
