Një lule plot aromë..!
Më jep,një puthje t'pafund!
Që arne zemrës,t'ia qep.
Që syrin e shtrembër ta humb.
Zemrës,mallin mos ia le vetëm.
Me puthjen, m’jep detin e pa’në!
Edhe dallgën e tij të ma japësh.
Për sytë e liga që thonë;
Si e puthi,atë djalë jaranë.
Det;- të isha vala jote te ti!
Sa,një djalë n’këtë botë pa dashuri.
Zhurmën e dallgëve ta ndjej në thellësi.
E puthjen q’më dhe ti,ta kem n’gji!
Më jep një lule plot aromë!
Ma ler,që ta këput si të njomë.
Q’sonte,n’gjoksin tënd ta ngul.
E retë q’mbulojnë mallin,t’i bëj rrugë.
Edhe n’spushoftë era,do të vij!
Dhe coprat e reve,do ti bashkoj.
Me puthjen që më dhe ti.
Do të vij të të gjej e ti,ti dhuroj.
Do t’i dhuroj lule plot aromë.
Që kanë aromën e buzëve t’tua!
Në qoftëse,rruga të jetë zënë!
Do fluturoj,do vij,se atë aromë e dua.Do të dhuroj një lule plot aromë.
V Pëllumbi.autori.
31/01/2026. Artë.Greqi
