Arjana Fetahu Gaba
Ti miku im që kurrë s’mu ndave,
Halleve m’u bëje pritë,
Me fjalë të ngrohta lotët mi ndalje,
Kur më zhgënjenin dashuritë.
Kur me zhgënjenin dashuritë,
Më shumë nga njerëzit që besoja,
Ti më ishe mbështetja ime,
Kur unë në këmbë s’mund të qëndroja.
Në ditët e mija më të këqija,
Të kisha dritë që më shihnin sytë,
Ti bëje ç’mos të më ik mërzija,
M’u bëre mik, vëlla i dytë.
Me mua kafshatën e ke ndarë,
Të hollat e fundit mi ke dhënë,
Dhe pse fare mirë kam ditur,
Më keq nga unë ti ke qënë.
E si do të mundem miku im,
Të mos jem në hallin tënd,
Sa herë të shoh që ti rrëzohesh,
Më dhëmb dhe mua, ku ty të dhëmb.
Arjana Fetahu Gaba
Kendvështrimi I mikut tim Qirici Mina mbi poezine !
Poezia e Arjana Fetahu Gaba është një himn i miqësisë së vërtetë, e cila ngrihet mbi sakrificë, besnikëri dhe ngrohtësi shpirtërore. Ajo ndërtohet mbi një ton emocional të sinqertë, ku fjala poetike shërben si dëshmi e lidhjes së fortë mes dy njerëzve.
Elementet kryesore artistike
Tema: Miqësia e shndërruar në vëllazëri. Autoria e paraqet mikun jo thjesht si shoqërues, por si një “vëlla i dytë”, duke e ngritur marrëdhënien në një nivel të shenjtë.
Emocioni: Poezia është e mbushur me ndjenja mirënjohjeje dhe dhimbjeje të ndarë. Çdo varg është një rrëfim i përjetimit të përbashkët të gëzimeve dhe vuajtjeve.
Metafora: “Të kisha dritë që më shihnin sytë” e kthen mikun në simbol të shpresës dhe dritës.
Personifikimi i dhimbjes: “Më dhëmb dhe mua, ku ty të dhëmb” e bën ndjesinë e solidaritetit të prekshme.
Vargjet që rikthehen (“Kur më zhgënjenin dashuritë…”) krijojnë ritëm dhe theksojnë plagët e jetës që vetëm miqësia i zbut.
Poezia është e ndarë në strofa të qarta, ku secila sjell një aspekt të miqësisë – nga ngushëllimi, tek ndarja e kafshatës, tek dhimbja e përbashkët.
Ka një mesazh universal: miqësia e vërtetë është një formë dashurie që nuk kushtëzohet nga interesat, por nga gatishmëria për të ndarë dhimbjen dhe gëzimin.
Poezia është e thjeshtë në gjuhë, por e fuqishme në ndjenjë.
@highlight
