SHPIRTI !
I kam pi’ detet e shpirtit ,
n’nji got t’plasun.
E braktisa varken e zemres ,
nën sy u preh dhimbja ,
deri n’gjoks mij ngashërime ,
nata ra…
Nji pulëbardh mendimit lerg mejet ,
e strukun , e zhdukun .
Udha m’thirri ,
m’vodhi …
përcolli .
Diku nji kang ndihet ,
mbrenda mureve t’kujteses ,
çili nji ganxhe ,
shpreset çalamane .
E vesha lakuriqsin e shpirtit ,
me deg dafinet ,
arom ky trupi jot ,
i bam prej gurit .
Fryn era e mallit ,
diku nji za klith per andrrat e zhuritna ,
nji gjoks bosh kryqzon duert ,
nji zemer kjan ,
syni mbylli perdet .
E nesërmja kam me ardh ,
pa ty ,
thjesht tesh je metafora ,
e mij kangve t’mija ,
e netve t’bujshme ,
e ditve t’g’jata ,
metafora e mij poezive ,
q’i nepër sy m’përcellojn shpirtin.
Po çil diku nji drit ,
e aty ka nji Shpirt .
Autore:
16/03/2026.
