Rexhep Polisi
KOHË E PAKOHË…
Më mbyti kjo kohë e pakohë,
Ky shi që bie me ngashërim,
Mendime të lagura vërtiten
Ndërsa ajri mpikset në fytyrë.
Në lokalin që ka zaptuar
Trotuarin
Dy të moshuar
Rrufisin dhembjen
Në filxhanin e kafesë,
Rrethuar me gulçe gangësterësh.
Qelqi i avullt
Pasqyron portretin tim,
Ndërsa në tokën e lagësht
Dielli mezi mbushet me frymë…
As malet e lartë
Nuk paskan shpëtim
Nga ky rrethim…
