Nga Anila Toni
Dija,ngjyra më e bukur
-Dedikim mësueses së talentuar, kolegës, mikes dhe aktivistes së shquar të Lushnjës, Zhaneta Këmbora-
Unë nuk e njoh kohën,
Madje as kohësinë
Dhe ikjet e viteve
Sepse në një mision fisnik si mesues,Dija …
Nuk ka kurrë kohësi
Dija është ngjyra më e bukur e planetit të quajtur Tokë!
Dhe në një farë menyre…
Në këtë kryevepër të quajtur Botë
Mesuesi…
Le ta dinë…
Është ‘piktori’ i saj!!!
Vite që flasin në gjuhën shqipe!!!
Kaq e bukur!
Dhe kaq e dlirë!
Dhe kaq e mire!
Ju flisni ende në këtë gjuhë që e kanë zili dhe zotat!!!
..Dhe mbartni:humanizmin…fisnikërinë… dlirësinë…mirësinë…
Dashurinë pa kushte…
A do të këtë?
Pyetja më gërryen…
Për ju nxënësit janë toka lulnajë..
Nese nuk ujit me dije… ato thahen.
Ecin edhe ata me kohën…
Dhe kokën kthejnë pas
Dhe kur janë në kufij “GJIMNAZI”apo”UNIVERSITETI”…!!!
Përgjigen ..–Mua më ka përgatitur mesuese Zhani!
Sa e ngjashme isha me ty kur shpjegoja?
Sybukura ime mesuese Zhanetë!
Zhanetë e mire!
Brezat të kronikojnë në mendje!
Dhe emri ikën me feshferimë erërash ….
Endet si tokë, gati diellore
Dhe rrezet janë menyra si e servir mësimdhenien..
Ju jeni në kohësi
Dhe koha serish ka nevojë mesuese si ju!!!
Endeni në zemra …kujtësë ..dashuri e dlirë
Nxënësit kërkojnë atë imazhin tend !!!
Kolegjia ime e rrallë…
Ku fjalët ngecin …hutohen…humbohen …
Dhe hesht si një mjelmë pa liqen
Mesuesi është si një meteor
Në çastin kur shfaqet …
Lë një dritë të hollë drite
