E dua pranverén kur gjebéron,
e zogjté né pemé duke kénduar,
té gjitha puthjet kur mi dhuron,
kur jam mbas teje duke vrapuar.
e zogjté né pemé duke kénduar,
té gjitha puthjet kur mi dhuron,
kur jam mbas teje duke vrapuar.
Qendron e heshtur dritares ténde,
dhe uné I ndalur pérballé teje,
ika qytetit ,me ty né mendje,
me dashuriné si drité rrufeje.
Po ikén jeta gjithënjé té ndaré,
dhe mbetén énderrat népér hije,
rrugéve té botes njé shtegétar ,
po qéndisé vargje dashurie.
Si drité ndriçove ,népér muzg,
mé le vetém, imazhin ténd,
hijen ténde, qé kurr su zhduk,
mé ndrité si héna e argjendé.
Uné vijé si shirat e rrémbyer,
dhe ti gjithnjé ku zemra rrehé
shpresa ime tani ish kéthyer,
nén syté e tu mé léré té fle.
Zhurmé e eres mé ra ndermend,
e kéngé e zogjéve népér pemé,
até naté té prita né té njejtin vend,
aty buzé lumit bashké do flemé.
Mé miré kasolles qé kam ndértuar,
se né njé vilé ,pa lumturi,
mé miré né éndérra té pérqafuar,
si meteoré né kaltérsi.
se né njé vilé ,pa lumturi,
mé miré né éndérra té pérqafuar,
si meteoré né kaltérsi.
