E lashë një pjesë të zemrës tek dikush,
nuk e mori kurrë, por unë u mësova me mungesën.
E kujtova në çdo hap që hidhja,
në një dashuri tjetër, në çdo emocion të ri.
Në lotin që rridhte,
ishte njësoj si të ishte një copë e shkëputur nga unë,
e humbur në hapësirë.
E ndieja mallin të më gërryente nga brenda,
e ndieja shpirtin të merrte frymë i lodhur.
Por vazhdova.
Eca.
U mësova me mungesën.
Dhe jetova jetën.
—
English:
I left a piece of my heart with someone,
they never took it, but I got used to the absence.
I remembered it in every step I took,
in another love, in every new emotion.
In the tears that fell,
it felt like a piece torn from me,
lost somewhere in the space.
I felt the longing gnawing me from inside,
felt my spirit breathing, tired but alive.
But I kept going.
I walked.
I got used to the absence.
And I lived my life.
