Eja-Valbona Kolaveri


Pritja ime

Qëndron përtej sysh,

Në porta të mëdha zemre

Stoike qëndron

Kah teje

Regëtin një dritë e largët,

Se shquaj mirë

Por prapë më tundon,

E dua ti ngas nga pas

T’më udhëheqë

Udhëve të pashoqe

Të shpirtit,

E të më paqtojë,

Ëndrrash grabitqare

Që ma vodhën zemrën

Dhe shikimet t’mi ndezë

Kryqëzuar premtimesh

Të pambajtura,

E t’më dehë labirinthesh

Të pashkelura më parë

Sakaq duarlidhur

Mbaj në dorë një trëndafil,

Me shpresën

Se do të vish

E atëherë,

Do ti thyej një nga një

Të gjithë gurët e mallit,

Edhe drurët e arkapiave

Do ti djeg për ty

Të ndez një zjarr

E të ngrohem krahësh,

Me përqafimin tënd

Si ngushëllim,

Eja pra,

Se po të pres..