Sa më përngjan, ç' oazë shpirti
Kjo drit më përndjek e më përndjek
S"guxojmë dot t"ju ikim syve
Mes heshtjes dhe ëndrres paska jetë
Para teje u zbraskan kēshtjella shpirti
Kam kaq kohë që trokas një " Parid "
Aq parajsë ky zë vetmitar i yti
Kjo drit e paarritshme qiejsh sërish e sërish
Ç' paslm autentik drithërues që bie
Arratisem lettrave të tua në të pamjaftueshmen kohë
Ç'dirigjencë homerike përsëritet e përsëritet
Ç" plejadë e pagjetshme muranesh lëshon ethshēm i yti zë
Ç' pluhur yjesh mban ashtu veshur
E njëherësh mbështjell hënëzën e plazmuar në gjoks
Zgjaten gurgullima damarësh të fjetura
Ç'përshtjellim hyjnor i ndodh hendekut të zemrës
Ç'të jenë ato rrahje aq të shpejta ?!
Ç'të jetë kjo gjë e rrallē
S'guxoj ,as t"i ik as t'a ndal
S"guxoj t"i them sa më përngjan ...L'el