Liria-Klejda Plangarica

𝐋𝐈𝐑𝐈𝐀

Ç’ka mbetur tjetër veç skutave

Për zjarrin tim,

Për frymën tënde?!

E verbër

Prekja shket mbi duar,

Si vello e pahedhur…

Në shesh-betejë

Liria përplas krahët,

Pret plagë t’i hapen

Që t’ia shkrepë vajit.

Se nuk kupton në është e gjallë

Pa një pëshpërimë,

Pa gaz, pa vaj…

Për zjarrin tim,

Për frymën tënde,

Një burg të gjendet!

Të zihet rob liria e t’ia plasë vajit!

Pa krahë, pa zë, pa dritë,

E nëmur të rrojë me plagë…

E gjallë!