POEZI
G.Llojdia
1.
Vargmali përbëhet,nga gjysmë elipse rrathësh,
gri dhe irnosur, prej dyshimit tim.
2.
Në heshtje, shpirti qan, pa fjalë, në natën e shtrirë,
Dhe fusha qelqore humbet, prej magjisë.
3.
Çdo qelq në fushë shndrit ashtu si një shpirt,
Dhe që në heshtje ndjek rrugët e bardhësisë.
4.
Prej shpirtit që dridhet dhe që kërkon dritë.
Poeti do të flasë ,për ata që ikën, për të gjithë .
Dhe ata që mbeten, në terrin e vetmisë.
