Dëgjoje gjithmonëgjithkënd që ka diçka për të thënë.
Nëse në atë moment është vetëm.
Ndoshta e ka të pamundur të jetë i zëshëm.
Mbase nuk e detyron dot veten që të kërkojë ndihmë.
Kujt i klith heshtja
është si lulja kur shkelet.
Shoqëroje duke e bërë të kuptojë
se toka nën të nuk është shembur.
Shoqëroje
duke bërë të ndjejë praninë tënde.
Dëgjoje gjithmonë
Cilindo që ka diçka për të thënë.
Ka ndodhur edhe tek ty që të jesh ndjerë i dobët.
Pa vlerë.
Të provosh atë ftohtësi që vjen nga brenda
e që nuk i bëjnë derman as veshjet e ngrohta.
Mund të mjaftojë vetëm një përqafim
për të gjetur udhën e duhur
një zemër e lodhur.
Vërtetë.
Çfarë për ty
nuk mund të jetë asgjë,
për kë po jeton me makthin e tij
mund të jetë gjithshka.
Dëgjoje kurdoherë
Këdoqoftë që ka diçka për të thënë.
Kështu ndihmohen njerëzit.
Mjekohen plagët që s’u duken.
Ndoshta e vetmja mënyrë që njeriu të mund të shpëtohet.
Qëndrimi pranë tij.
Në se dikush zotohet se është i gatshëm
por gjen diçka më të mirë për të bërë
dhe në një moment
vendos të largohet.
Ka bërë një hiç.
Dëgjoje kurdoherë
Gjithkënd që ka diçka për të thënë.
Sepse brenda syve të tij
që shpesh ruhen të mos flasin
fshihen histori të mahnitëse.
Mos nxirr pengesa me justifikimin e kohës.
Askush nuk e ka.
Apo të lodhjes.
Sepse të gjithë ndihemi.
Vendosu në kërkim
në një hapësire ndryshe nga e jotja.
Ndër zëra që nuk i njeh.
Jepi mikpritjen kujt nuk gjen dot orjentimin.
Brenda kufijve të asaj që mundesh.
Dëgjoje kurdoherë
Këdoqoftë që ka diçka për të thënë.
Sepse mbyllja brenda kuadratit tënd
është si të pikturosh emocionet vetëm me një ngjyrë
kur ke në dispozicion një hark ylberi ndër ëndrra.
Sepse të jetosh vetëm me rehatinë tënde
është rruga më e shkurtër për t’u gjendur edhe ti vetëm një ditë.
Sepse si shkak i mosdëgjimit
rrezikohet të jetohet veç një jetë
ndërkohë që kjo, e jona
është vetëm njëra ndër jetët e pafundme
që na janë rezervuar për t’u jetuar.
**********
Dëgjoje gjithmonë
