Bruna Gjoni Pervathi
Sa dimna larg jena?
N'zemrën teme ala rri i krrusun nji zog dimni që nuk m'lë vetëm
Sa herë më duhet me shtegtue n'brigje t'kripuna , ai del e m'bahet lot
Mbytena të dy...
E po të dy çohena mbi varka t'pëlhurta ...
Tu thye akuj vetmie e tu kërkue fije të holla bari nën rranjë qershize
Ne jena larg…
E spo di sesa dimna na ndajnë mes buzëve ..
Lumi jem e ka kapërcye shtratin ..e sipër tij voziten duart tona t’bardha
Tu thurr kunora dëshirash e pasionesh t’çmenduna
E tu prit me dal tym i bardh prej dy qiejve
N'krahnorin tem ala rri i strukun nji zog q'prej ditës q'u pamë ..
m'gugat me sy trishtimi tu m'prit
tu shkurtue me sopatë ...
udhë t'largëta.
