Më bëhet t'ndihem keq n'shpirt,
Mundohem,kërkoj falje zemrës,
Por më kap një trishtim,
Që të falem viteve të jetës.
Por drejtësia,nuk më la!
Se në të kurë s’bëra gabime.
Pata stërmundime të mëdha,
Për një çikë drejtësi,lumturie.
Nuk u mbusha kurë me gëzime!
Edhe pse i njihja mendimet.
Kur mendoja për jetën time,
Eh…sa herë më rrjedhin lotët!
Ndonëse të mbyllur çdo dritare!
E njoh mirë rrënjët e shpirtin.
Pa qënë nevoja të flas fare,
Jetës,sytë ja lexojnë mendimin.
Sa,do bukur që u,maskuam !
Me mendime,që askush se di!
Me shumë ndjenësi,shpirti vuan
Ato janë vitet e jetës t'çdo njeri.
V Pëllumbi.autori.
31/03/2026. Artë.Greqi
