| Caush Kullafi |
Bilbili i Beratit udhëtoj nga Londra për në rrugën “Bardhyl”
Shijuam kafenë e mëngjesit me Tom Becin.
Në këtë mëngjes që ngjan si një faqe e bardhë kujtimesh, rruga “Bardhyl” zgjohet si një violinë e vjetër që pret dorën e mjeshtrit. Kafeja e parë avullon si një re e lehtë mbi tavolinë, ndërsa ne, treshja e rrugës “Bardhyl”, me Naken dhe Tom Becin, mblidhemi si gurë themeli të një miqësie që nuk i trembet kohës.
Ftesa për kafe nga Nake Kapllani erdhi si një dallëndyshe që sjell pranverën, shoku jonë i vjetër, këngëtari beratas Nake Kapllani, bilbili i Beratit, zëri i të cilit është i ëmbël si uji i Osumit dhe i fortë si gurët e kalldrëmeve të qytetit të tij. Ai, si një dritë e ngrohtë në mbrëmje dimri, erdhi sot nga Londra.
Sapo bëj përgatitjet e fundit për në Londër ku do jem prezent në aktivitetin artistik, i ftuar nga Entela Terziu dhe Juliana Shalla, Nake Kapllani vjen nga Londra dhe na fton për kafe.
Erdhi nga Londra, drejt nesh si një këngëtar, por më shumë si shok i vjetër të prezantuar pikërisht në rrugën ” Bardhyl”.
Kafeja e mëngjesit të sotëm ishte si një ritual i shenjtë që ne e kishim kur Nakja jetonte në Shqipëri, ku kujtimet rrjedhin si lumë dhe fjalët peshojnë si ar. Shoqëria jonë është si një pemë e vjetër: rrënjët i ka thellë në vite, ndërsa degët vazhdojnë të japin fryte respekti, dashurie dhe besnikërie.
Dhe kështu, në rrugën “Bardhyl”, mes aromës së kafesë dhe zhurmës së lehtë të qytetit, ne mbetemi aty, si nota në një melodi të vjetër, që koha nuk mund ta fshijë. Shoqëria, kënga dhe respekti për njëri-tjetrin janë si tre shtylla që mbajnë mbi supe një jetë të tërë kujtimesh, të forta si shkëmbi dhe të bukura si një këngë që nuk mbaron kurrë.
