Ruzhdi Gole
Instrumente fryme
(cikël poetik)
ZOGJ REFLEKSI
Dëshiroj ta njoh,
më shumë ta këqyr
se sa ta shëtis Parisin …
Ne, njihemi pak, fare pak,
shpesh e me shpesh
pëshpërima dashurish vetes shëtisim.
Asnjëherë s’udhëtoj vetëm
edhe nëse njeri tjetër
s’më frymon përkrah,
Era më tund përqark fëshfërima
pendulin e saj të ndjeshëm,
plot cijatje, letra
të shkruara –
vena për gjithçka.
Miqësisht Parisin dëshiroj,
nuk mund të zgjohem askund pafundësisht,
për në Shan’s Elize pak,
i gjithi vonohem
s’mënoj
në flatrat e Dashurisë.
A mund t’i shëtit
kryq e tërthor
sheshet, parqet, katedralet, muzetë…
A mund t’i këqyr
të gjitha pamjet
me aroma, topagjyle, zogj e refleks ?
Mbi krye përjetësisht
me një kryq
afër e tej çdo sfinksi
Parisin përpiqem
ta njoh …
por më shpesh
ne ende
tek njeri – tjetri shëtisim…
PARIS
Vajza ime dashuron një të panjohur
të panjohur për mua ende,
në sheshin Concord
në të gjitha sheshet
ata luajnë sy duar
buzë Sene,
ledhatohen nën kullën Eifel,
qielli sikur po nxiton t’ulet
t’i kaltërojë më thellë,
Galeria e Luvrit
u jep atyre
një penel
nga piktori i fundit.
Plot buzagaze u jep
mbrëmja
admiruesja i tyre
prej lumi, luleje.
Këtu të butë janë gjembat
të guximshëm ca nga trillet,
dashuritë vjedhin dhe vidhen.
Vajza ime dashuron
një të panjohur
për mua ende,
Parisi mjaltohet,
pa të dashuruar
mund të çmendet…
RETINA
1.
Vajza ime për hir të dashurisë
njëherë jeton në Nurenberg
njëherë në Montpelje
pyjeve pa re të pyllit “Shushurimë”,
dallgëve kurora blu
të detit “Hare.”
Vajza ime për hir të çdo gjelbërimi
vrapon në pyll me hap romantik,
përhera kurorave blu zgjohet
më shpejt lundrimi
i atyre qe duhen
njësoj
jo njësoj të gjithë.
2.
Vajza ime për hir të kurorave
fluturon në qytetin breg
breg afsh francez,
çuditërisht pa e ditur
as vet dashuria
dashurisht paska ardhur
tek ajo
më shpejt ?
3.
Ooo, kjo fantazi, fantazia ime
mpleksur kokë rrëmuje
sa herë më nxiti përpara,
gëzuar
rrebesh nën rreze
dallgëve më shumë se blu
drurëve të pyllit plot farëra.
Sot ngahera përkrah jush
eci pa u dukur
më i afërm
me veshin pak të shurdhët
retinën më të kthjellët,
syrin më të pastër.
FAMILJARE
Në familje kam botën, shoh botën
në familje, familja herët çohet
lahet kreh flokët,
ushqehet me erëza
ndahet
me puthje intime
në gjys’ të jetës
jetë të fjollës.
Pastaj vet bota, bota aq e madhe
na merr vetes qetë rrëmujshëm,
kondakët e saj na gungojnë
ne të gjallëve
tek pijmë ditën, e shterrim plot lutje.
Në familje
njoh botën,
në botë gjej familjen.
SHIROKË
Nuk çoj vetëm një zemër
me shkrimet e mia
për vajzën,
motrën,
një zemër zemërake
e marrin të këqijat
lukth për veten
jo kodrën.
Çoj plot zemra jo rastësisht
për shirokën dhe gurin
agmimet jo farsën,
në trupin tim
kumbon një kishë
për vajzën dhe motrën
për motrën dhe vajzën.
Nuk çoj vetëm dallgëz.
INSTRUMENT
Fëmijtë e mi
bukurive fëminore
dy mençurive
nga mëma e tyre
më shumë se
gruaja ime.
Më shumë sesa mua
ajo sikur i mban ende
harlisje në duar.
Përkrah meje
fëmijnorët
mëndjemprehtit,
dhe mëma e tyre
trio
instrumentale
më njerëzorja për mua
në të gjithë
planetin.
