Çerazela Kondi
Dhimbja lind mirësinë!
Ekzistojnë njerëz, që peshë
të rëndë mbi supe mbajnë.
Që kalojnë ditën,me një ngulç
Dhe natën,me mendime
që vështirë ti tregojnë.
Por janë ata njerëz që do të pyesin
” je mirë?”me sytë plot interesim.
Do të qëndrojnë pranë,pa fjalë.
Do të të mbështesin.
Akoma dhe kur këmbët e tyre
dridhen,nuk mbajnë.
Përse?
Sepse e dinë çështë dhimbja
dhe sa rëndësi ka një përqafim,
një fjalë e mirë,një jam këtu
për ty.
Sepse shumë herë, kur të tjerët
ndihmon,ëmbëlson shpirtin.
Është bekim,të jesh njeri i tillë.
Është bekim,të jesh oksigjen
atje ku të tjerët,nuk marrin dot frymë…
Dhe në ndjehesh e lodhur,kujtohu.
Ke brënda vetes,një forcë që
nuk të tradhëtoi kurrë.
Dhe do të vazhdosh ta kesh.
Sepse meriton dritë.
Sepse diku,dikush,pret.
Nga ty të marri forcë.
Nga buzëqeshja jote në fytyrë,
edhe kur gjithçka dhëmb.
Çerazela Kondi,6 Nëntor,2025,Athinë!!
