Mark Gjetja

Ka kohé qe jam andej nga ti,
té shoh si trandafil me vese.
ti zgjojé kujtimet nji nga nji,
Kur del héna pér mbi re,
e dallgèt detit do ushtojné,
kjo dashuria s’paska fre,
udhet tona té ndriçojné.
Méngjesi sonte na ka zbardhe,
njé trandafil ,çelé trupit tim,
dhe rrezet hénes ja ke marré,
dhe ngjyrat qiellit pa mbarim.
Dhe drité e diellit ra mbi deté,
do zgjojé ndjenjat pérséri,
dhe yjet do qéndisin reté,
te mbuloi drita ne te dy.
Eshté dashuri né gjoksin ténd,
e rrahje zemre ,né gjoksin tim,
qé té mos vdesé kjo dashuri,
eshté emri yt ,eshté emri im.
Qe té mos humb kjo lumturi,
té qeshin syté e tu té rrallé,
té gjejé njé vend té rri me ty,
té perqafoj té puthé me mallé.