Rudina Papajani
në hyrje të lumturisë sime,
ku breth çasti,
pas dyerve që mbyllen me shpejtësi,
je futur kaq mizore,
në indet e poret e mia,
lundron endacak pas ujërave që na ndotin,
kërkon të shfrysh atë tollombace mediokër,
që ecën jargavitur në pasqyrat e pastra.
Më ke vënë në kandar,
sa e lartë është kostua,
nga iluzionet që na servir.
Po më heth afër…larg,
më puth kur akordi im shënon 0,
më shtyn kur ëndrat,
ngelen në majën e malit.
Sot të kam shpallur luftë,
do shkul perden te sytë,
kukullën e ngrirë pas një dritareje,
nga ndiesia për të qënë e paqtë,
do futem në përrallën,
si “pushtohet “jeta…
RUDINA PAPAJANI
