LULZIM HAJDARI
SE Ç’MU SHTUA KY MERAK!
I shastrisur n’atë breg ngela
Uji rridhte si kristalë,
Gjoksin lagte, pa fjalë mbeta
Se ç’mu shtua ky merak.
Perri andrre e kish fal Zoti
T’merrte sytë nga rrezatimi,
Zemra m’doli nga kraharori
I’u afrova shumë prej hutimit, (Jo guximit) !
Zot ç’më solle para syve t’mi
Ç’është kjo perlë, kjo mrekulli?,
Të më plasë n’vuajtje e n’vetmi
Ma ke borxh tash t’sajën dashni.
Kur m’vërejti, përballë ngelur
Mbuloj hijshëm gjoksin e lagur
Si trëndafil i sapo çelur
Sytë i nxirrnin zjarrë të sapo kallur.
*
HOW THIS ANXIETY INCREASED IN ME!
I remained surprised on that shore,
The water flowed like crystal,
It wets my chest, I stayed without words,
How did this anxiety increase in me?
God had granted a dream
That took my eyes from the radiance,
My heart leaped from my chest,
I approached too much by bewilderment, (Not courage)!
God, what have you brought before my eyes?
What is this pearl, this miracle?
To make me burst in suffering and loneliness,
You now owe me her love.
When she noticed me, I stood before her,
She charmingly covered her wet chest
Like a rose just blossoming,
Her eyes burst flames that had just ignited.
———————————————————————-
@@@
LULE PETAL BARDHA
Në t’çamen e hollë të kepit
Kish dal një lule petal bardhë,
Se nga e merrte ushqimin mi dhanë vetit
Ndriste mes rrezes së diellit të artë.
E habitshme, si është e mundur vallë
Disa lule n’mes livadhesh mezi lulojnë,
E kjo n’maj kepit jetës i bën ballë
E disa tjera dhe n’tokë të pasur nuk gjelbërojnë.
Kam dëgjuar se n’jetë është si t’mësohesh
Kur i ke gati mëndjen se vretë,
E kur mundohesh me nder e sakrifikohesh
Mbanë kryet lartë e nga tjerët asgjë nuk pretë.
*
WHITE PETAL FLOWER
On the thin edge of the cape
There bloomed a white petal flower,
How it garners nourishment from the earth
And shines in the rays of the golden sun.
Strange it is, how can it be
Some flowers amid the meadows hardly bloom,
While this one on the cape stands strong against life
And others in fertile soil do not flourish.
I have heard that life is about how you adapt.
When you possess a mind that sharpens,
And when you strive with honor and sacrifice
You hold your head high and expect nothing from others.
—————————————————————-
@@@
NJË JETË THAM SE DO TË DUHEMI!.
Një jetë tham se do të duhemi
E askush s’do të na ndajë,
Po jeta qenka shpesh e padrejtë
Si mundi këtë dashuri me ndalë.
Tallazet e stuhis e bënë të veten
E pas pasuris rendëm të dy,
N’drejtime të kundërta vërshuam etshëm
E harruam më kryesoren, dashurin.
Tek kujtoj dashurit e mëdha ndër kohra
E s’forcimin deri n’mohim me qenë bashkë,
I kthehem vetes i zemëruar
Një cop dështak n’dashuri dhe i pafat.
Ndoshta fati s’kishte të bënte shumë
Nga pa – aftësia jonë e morëm këtë çmim,
Se pa ujë e pa buk e pa shpi kanë jetuar
E dashurin se kan shqitur nga zemra si unë!.
*
A LIFE WE SAID WE WOULD LOVE!
We said in one life that we would love
And no one would separate us,
But life often proves unfair
How could it stop this love?
The waves of the storm took their toll
And we both raced after wealth,
In opposite directions, we rushed eagerly
And forgot the most important thing, love.
As I recall the great loves through time
And the strength to be together until denial,
I return to myself, angry,
A piece of failure in love and unlucky.
Perhaps fate did not have much to do
From our inability, we have taken this price,
For without water, without bread, and without a home,
They lived, but haven’t pushed their love from the heart!
