I shte koha e një stuhie plot mjergull,
që zbriti me tërsëllimën e një rrebeshi,
fundi i një perandorie të zezë, të vdekur,
që endej reth simbolit të sajë ,
tek sheshi !
Një popull i vrarë, i shtypur, i etur për liri,
po derdhej si dallgë e shkumëzuar deti..
aty, ku sheshi mori emrin: Demokraci !
Diktatura u përpëlit, mbi jetën e një studenti !
Aty ishte ‘oqeani’ që mblodhi ‘përrenjtë’ rethë vetes,
krenarin e fjetur të një shpirti të etur,
të vrarë,
aty ku diktatura pasqyronte ‘madhështin’ e jetës..
mbi lotë nënash, për djemtë në plumbë, e litar !
Në sheshe derdhej dufi, e zyrave tirej tjetër ‘fill’..
nën thirrjet e shpirtërave që kërkonin liri, demokraci ,
djallëzia po thurte të tjera plane, me të njëjtin trill..
në ‘perganenën’ e amaneteve, me një model të ‘ri’ !
‘Buzëqeshja’ e zyrave perandorake, po endej..
Mbi ‘delirin’ e një populli të dobët , të vrarë ,
lërini ! Thanë, të brohorasin mbas litarit
pa ‘derte’..
ku kemi lidhur ‘demokracinë’, ta tërheqin zvarrë !
Hidhuni ‘mollë’ të ëmbla ti kafshojnë me dëshirë,
duke rendur pas litarit, si kuajt që shijnë grurë,
ata do punojnë, ç’do ditë e natë, deri në të gdhirë,
duke mbushur xhepat tanë, me para më shumë !
Vitet rrodhën shpejtë, demokracia mbeti zyrave, kyçur,
anemike, pa ‘dializën’ e një revolucioni popullor,
regjimi ushqehej me ende me gjakun e zhuritur..
të mëndjeve të varfëra, nën këmborën e një dashi përçor !
Ku vallë rinë fshehur sot lotët e një kohe plot zgjyrë,
kapërdirë nga injoranca e ‘delirit’ për poste dhe ofiqe,
sot ‘demokracia’ tërhiqet zvarrë nga pinjollë të ndyrë..
të Mukjes, Katovicës, dhe pergamenës, sllavo-komuniste !
Farëra që era i ka përhapur në hartën e Shqipërisë,
mbinë kësaj toke përsëri, vaditur nga tradhëtia ,
pergamena sllavo-komuniste, ‘dhjata’ e re e skllavërisë,
sotë po bekohet, si ‘shënjt’..
aty ku është burgosur LIRIA !
Tridhjet e katër vjet, nën diell të ‘vrarë’, të mjergulluar..
nën piskamën therëse, të një ‘rebeshi’ pa erë e shi,
tërsëllima ka mbetur atje :’Demokraci’, e përçudnuar !..
Që sotë është simbolë, i të vrarës së përjetëshme, Liri !
Në përkujtim të 8 Dhjetorit ! 1990-të !
…Por që ngeli thjeshtë si dita simbol e në demokracie të përdhosur !…
Tomi Buzi.
