Ariel Bella
Fjala e heshtur / The Silent Word
Një fjalë më mbeti në buzë si zog i frikësuar,
s’e thashë dot, e tani më thërret në heshtje — një fjalë e zënë rob, e marrë peng.
Ajo mbeti aty, e kryqëzuar,
si të kishte hyrë në burg dhe s’dilte dot.
Qan fjala ime, qan me lot zemre,
e unë, e frikësuar, e shikoj… ku shkoi gjithë ai zë?
Them me vete, por fjala s’do t’ja dijë,
gjithë peshën e kohës mban mbi supe.
E heshtur dhe krenare, ajo vështron,
dhe më thotë:
“Unë jam zëri yt i heshtur,
i fshehur në gjoksin tënd.”
—
The Silent Word / Fjala e heshtur
A word remained on my lips like a frightened bird,
I couldn’t say it, and now it calls me in silence — a word held captive, taken hostage.
It stayed there, crucified,
as if it had entered a prison and could not leave.
My word cries, with tears of the heart,
and I, afraid, watch it… where did that voice go?
I whisper to myself, but the word doesn’t care,
it carries the weight of time upon its shoulders.
Silent and proud, it gazes back,
and tells me:
“I am your quiet voice,
hidden within your chest.”
—
#poezi#poetry#fjalaeheshtur#thesilentword#emotion#reflection#soul
