Adelina Mina
Fjale te lashta te tokës dhembje,
Me fytyren e nënës, t’ babës, t’paqes,
Në sytë lidhin besë mengjeset,
Ndër shekuj rrënjë e ilirishtes.
Në themele këngë e vaj gjaku derdhur,
Shkronjë për shkronjë ar i kulluar,
Këmbanë klithjeje diellit shkrumbuar,
Alfabeti i njëhsuar sa jeta amshuar.
Dashuri e parë gojëmjalt’ e nënës,
Kur shqipton fjalën krahë merr shqipja,
Në përjetësi ndrisim rrënjët,
Gjuha shqipe më e pastër, më e ndershmja.
Fjalë të lashta mbajnë fytyrën e nënës,
Gjuha arbërore sa e lirë, vllazërorja,
Në c’magje u lindën shkronjat e zjarrta?
Në epoka stuhish mbete gjuhë hyjnore.
Adelina Mina
2025.11.14
©️COPYRIGHT/RESERVED
