Vasilika Babo
HARRON URIA TE ME MARE!
Fillon dridhet zemra ime ,
si nje flete e thare nga vjeshta .
Ne se prekni shpirtin tim,
digjet flake e shkrumbon eshtra.
Kush me than lotet e krripur ,
shume kam derdhur kesaj jete,
Copa gezimi te me falni ,
Si melhem ti mbaj me vete .
Kujdes duart , mos mi lendoni ,
me to ne shpirt jam pergjeruar.
Zotit prape, dua ti falem,
zemren e kam te perveluar .
Ah mergim, mergim i ngrate,
shpejt me solle pleqerine .
Me trete shpirtin e thinje floket ,
rrembeve jeten e rinine.
Dhe femijet peng na i more ,
na le perlotur , prane ne oxhak.
I lutem vdekjes te mos me mare
pa pare femije te shkele ne prag.
Leter sot une po te shkruaj, ,
ta lexosh bir ne s’jetoj .
Nuk ka zemra me pike gjaku
valle do mundem te t’shikoj.
Ah ky mall o mall i shkrete,
harron uria te me marre.
Shtepia mbeti pa zjarr ne vater ,
shterpe shpirti ne trup te thare.
