Marjol Ago
E nis mbi të, të shkruaj,
Si i lamë rrugët e fshatit,
E erdhëm në tokë të huaj.
E lamë ne aty fëmijërinë,
Miqtë, Babën e Nënën,
E tani e shfreojmë Fantazinë,
Kur në qiell e shohim Hënën. 
Kaq po shkruaj për tani,
Se më shumë s’munda dot,
Një cigare më rri përbri, 
E në sy dy pika lot. 
— Marjol Ago
