Jetë Zonje-Ruzhdi Gole

(poe-prozë)



Paska ndërruar jetë 

një zonjë plot aroma. 

Aromat e një jete u pikën.
Një dhemshuri mëme,
ledhja vajzërore,
një fëmijëri.

 
Të gjitha sëbashku, veç e veç,
njëherazi, me sot
dhe me nesër.

 
Paska ndërruar jetë
një zonjë e njomë,
zonjushë,

 
një mëmë e rrudhur,
një bel i dikurshëm
vajzëror përkund’
ndër gishta duar,
një fëmijë
me emrin
-a-.

 Asnjë kambanë nuk ra
e nuk bie, asnjë lutje
në kishë e në xhami.

Kambanat përcjellin
muzgun, minarja
gërvish  qiellin.


Asnjë urgjencë nuk fishkëlleu
kur ia përcollëm lajmin,
asnjë polici s’vetëtiu
kur ia përcollëm
plagosjen

 
nga një s’patë e zjarrmth
rrotull k’saj  zonje
plot aroma,

 
e vetme, sa e dashur
me tërë gjithësinë,
mërzitur me
askënd.

 

Agjensia funerale jehon nga muzika
lesh përshesh, nekrologjitë e kanë
mbaruar shërbimin mortor
për sonte me përjashtim
të agjensisë Cërloj.


Rrofsh , o Bim Cërloj, përhera
zgjuar, sa nuk mban mend
rruga për tek varrezat
a ka fjet’ ndonjëherë
gjumë.

 
Rrofsh, o gazmori i Cërlojve,
rrofsh, o agjensi
e përhirimit !


S’ka ditë që të mos e ndrrojë jetën
e  saj, s’ka jetë që mos ta mbyll
njëherë e mirë ditën…


Paska ndërruar jetë
një zonjë aromash
dhe ne bëjmë
qëmoti e sot
sikur ajo na
dhimbset,

 
bëjmë sikur përlotemi.

 
Ndoshta ndonjeri prej nesh
mund t’i bëj  dhe qokë.

 

Besojini lotit të detit,
përhera detarit det,
farin tonë qytetar
me syrin e madh
tej çdo kembane
dhe myezini.

Besojini th’llanzës që përlotet.

 

Deti e th’llanzat do ta përcjellin
sot zonjën plot aroma,
dhembshurinë     
mëmëzonjë,

 

vajzën e ledhur                  
(të papërkëdhelur,)
fëmijën me moshën-a-.

 

Akoma s’më besoni se këtë zonjë të
gjelbër e ç’nderuam vet ne duke ia
fluturuar përpjetë kërcinjtë,                     
e rropëm dhe e shqyem                       
gjer në rrëzë t’kofshëve,                        
(të trungjeve ?.)

 
Paska ndërruar jetë një zonjë            
para syve tanë dhe ende
s’e ditkemi ???

 

Do të festojmë Vitin e Ri…