Tomi Buzi
Ripostim !
Kam ecur, kam vrapuar e djersitur, rrugë
Kam dihatur vetminë nëpër vapën
e thatë ,
Kam ndier peshën e rëndë të të qënit burrë ..
Ashtu siç kam ndierë peshën e një veprimi të prapë !
Jam ‘burgosur’ brënda vetes për një fjal të marrë,
Kam rendur për një buzëqeshje rugëve plot baltë,
I lodhur nga hipokrizia e njerëzve, edhe kam qarë ..
Siç jam lumturuar nga fjala e miqëve
gojë-mjaltë !
Kam fjetur mbi libra netëve të dimrit të gjatë ,
Jam gdhirë si trungë i ngurtë maleve në mërgim ,
Kam ndier tmerrin e demonit të ‘hijeve’.. nëpë natë..
Ndoshta, edhe rënkime të shpirtit deri
në vegim..
Jam endur me vetëdijen time si Anteu
për miqtë ,
Ëndrrat me dhelpra i kam ‘vrarë’ pa e ditur..: Pse ?
Kam ndier kafshimin, më të hidhur se gjarpërinjtë ..
Jam fshehur si Ajnshtajni, përball pseudo- shkencës së ‘re’ !..
Kam parë dy botë përball njëra-tjetrës, plot zhgënjime
Jam ndier i dobët përball ‘lëvozhgës’ së kësaj historie,
Kam ‘grisur’ fletë librash plot me mashtrime..
Siç kam demaskuar ”shkencëtar”..
në poltrona akademie..
Kam endur gjurmë mbi gurë e baltë të vendit timë,
Kam çuar dritë në kthinat e errëta të hedonizmit ,
Kam bërtitur fortë për gjëmën Shqiptare : Tradhëtinë ..
Për Gjeografinë e ‘Ballkanit të hapur’, të globalizmit !
Kam ndier dhimbjen më të thellë të vetmisë ..
Endur si rrjet merimange mbi shpirtin
tim të lirë ,
Kam ndierë, se mbi trupin tim thonjtë
e tradhëtisë ..
Duan të infektojnë ‘sifilizin’, e një bote
më të ”mirë” !..
Më trëmbin anonimët, ‘miqtë’,që gugasin përeth meje,
Më trëmbë e ardhmja e brezit që po vjen me nxitim,
Më trëmb gjuha, gjeografia e ‘RE’, me perde reje..
E gjithëshka ,që shkonë pran meje, me tërbim !
Libri, më qetëson shpirtin, s’më tremb aspak,
Pran tijë ndihem i gjallë, plot jetë e shkëlqim,
Në mes vargjesh fle, e në mes tyre zgjohem prap..
Nën ret puplore të bardhësisë së
shpirtit tim !
Do të eci, do vrapoj sërish rugëve me erë
e me shi ,
Ndoshta do ndez zjarre si Prometeu për njerzit e mirë,
Do të ngrysem mbi penë, e mbi të do të gdhihem përsëri..
Si murgu Guljem, do të mbjellë qelizat e një bote të lirë !
Tomi Buzi !
Shqipëri.
