Brikena Kapedani

Kur të më shohësh një ditë!
Kur të më shohësh një ditë,
kokën nga unë do ta kthesh,
jo për të thënë një fjalë,
por me sy të më kërkesh ndjesë.
Jo se fajin e ke kuptuar,
por në shpirt do jesh i vrarë,
që në sytë e tu të lodhur
nuk jam ajo që ke përballë.
Ç’të ndryshoi vallë papritur,
që shikimin andej e tret?
Një ndjesë faji të ka ngjitur,
a mos vallë një e vërtetë?
Kur të më shohësh një ditë,
kokën nga unë do ta kthesh,
jo për të thënë një fjalë,
por me sy të më kërkesh ndjesë.
Jo se fajin e ke kuptuar,
por në shpirt do jesh i vrarë,
që në sytë e tu të lodhur
nuk jam ajo që ke përballë.
Ç’të ndryshoi vallë papritur,
që shikimin andej e tret?
Një ndjesë faji të ka ngjitur,
a mos vallë një e vërtetë?