( Në kujtim të Hyjnores Nënë )
—————————————————-
*
Malli shpesh më ulë në ktë vend këtu
E dhimbja zë vërshon ndër vena dhe deje,
Një Re Mjergullore më sjell lotët e tu
Dhe flladi i valëzuar , një ledhatim prej teje !
*
Por e di e shtrenjta ime nga lart ti po më sheh
Diku atje mes Yjesh si unë nga kjo anë ,
Më pëshpërin në heshtje : – Biri im si je ?
Shpirti yt një Engjëll , që andej matanë !
*
Dhe unë në përgjërim nën zë po të thërres
Sytë e mi të shterur ku i gjejnë kta lot ?!
Ndoshta smë dëgjon por më vështron e hesht
Ndaj nuk më përgjigjesh , e as më flet dot !
*
Ah , e mira ime , me hallet sa mu lodhe
U thinje për ç’do ditë me kohën duke pritur,
Sfilitur ,mundimshëm , njëherë nuk u ankove
Dhe pse të dy e dimë , se sa të kam mërzitur !
*
Eh , sa shum prej meje , o nënë akumulove
Sa netë pagjumësie , ankthe , pritje , qarje ,
Si shpërblim për mundin , si nuk më qortoje
S’kërkoje pendim , as mëshirim , më falje !
*
Gjithçka kam përjetuar viteve në mërgim
Ç’do orë të ditëve të mia ke qënë ngushëllimi,
Uratat më ke dhënë , besimin dhe bekim
Durimin dhe shpresën , veç çaste lehtësimi!
*
Vetëm zemra jote o nënë të mban në duar
Si dikur fëmijë e stë braktis kur rritesh ,
Nuk ka t’jetër si ti që të ndjek e përmalluar
Me aq dëshirim , në udhë të gjata vitesh !
*
Një shekull do duhej të shkarkoj ktë mallë
E dhimbjen nëpër vargje ta radhis në letër ,
Por nëse do të doja ta shkruaja fjal pèr fjalë
Nuk’më mjafon kjo jetë , duhet dhe një tjetër !
*
Dora jote nënë është vetë ngrohtësia e Zotit
Sa herë të ledhaton , të përkëdhel , të puth ,
Emri yt fuqia , magjia , e mbarë Globit
I vetmi që shqipton , ç’do krijesë në buz !
*
Ti je e Shënjtëruar në gjith gjuhët e Botës
Je fryma , ekzistenca , je e vetmja mrekulli ,
Se nga Hyjnorja nënë , në ç’do cep të tokës
Iind ç’do ditë një jetë , fillon një dashuri !
