Nga Eduard M. Dilo
MËRGIMTAR
Mall ndjej, kurrë nuk shuhet
Për gjithçka që më mungon:
Për gurë, gerxhe, mure, avlli,
Për ujin që embël gurgullon.
Për malet që më rrethonin,
Për pemët plot hijeshi,
Për rrush, arrë, fiq e mollë,
Dardhë,ftonj, lajthi e qershi.
Kam mall të dëgjoj blegërimën,
Zërin e ëmbël të bagëtisë,
Në livadhe e në kodrina,
Qengjin e vogël që pi sisë
Të ndjej aromën e trëndelinës,
Çajin që rritet në mal,
Të dëgjoj zogjtë që këndojnë,
Të rri nën hije, në livadh…
Ato lule plot aromë
Nuk i kam, sa më mungojnë
Lojërat që dikur bënim,
Plot nostalgji i kujtoj.
Ato rrugë plot me gurë,
Baltë e pluhur, jo asfalt,
Kishin gjithçka natyrale
Ku t’i gjej? I kam shumë larg.
Sot më vijnë në mendime,
Kujtime shumë, pa mbarim
Kjo nostalgji, mall i heshtur
Po ma bren këtë shpirtin tim.
