” PËR TË BUKURËN LINË “
———————————————–
*
Një fëshfërimë më vjen qetësisht
Kur Vesa e mbrëmjes fillon të bjerë ,
Të ëmblat ditë mi sjell sërisht
Në përtërim , porsi atëherë !
*
Më bren k’të shpirt në k’të lëngim
Trishtimi në ç’do venë më rrjedh ,
Seç më fanit në pa përtim
Në ëndërrime , më rrënqeth !
*
O ndjenjë o dhimbje e mërguar
Që më avitesh në pa harrim ,
A mos vërtet kam mëkatuar
Tek më përndjek e do shpagim ?!
*
S’ma le të qetë k’të shpirt iknakë
Përgjatë vuajtjeve të pa fund ,
Tash me mendimet dhe ai mu plakë
Prej shpresë pritur , tek rend gjithkund !
*
Nga k’to ankesa tash jam rënduar
Tek meditoj me to ndajnat ,
Sepse e deshi , ndaj s’është penduar
Pafund ky shpirt , mjeran pa fat !
*
O parandjenjë që zë më ndjell
Të djeshmen kohë që kurr nuk rreshta ,
Si fllad atë mall prap më risjell
Për të bukurën Linë, që fort e desha !
