Miltiadh Davidhi
Poezi
1-Kosherja
U larguan.
Kosherja mbeti bosh.
Tashmë,
Hojet kanë mall
Për gjurmët
E fluturimeve të tyre.
2-Antivlera
Për të mbetur vlerë, vlera rrugëtoi,
E u bë ligj, shtet, ëndërr,
Dashuri, ndërgjegje, lëvizje,
U bë qënie e gjallë,
Buzë e bukur hëne,
Planet, yllësi.
Për të shkatërruar
Gjithçka me vlerë,
Antivlera u bë njeri.
3-Dëbora
Sa e bukur ishte dhe e qeshur!
U fsheh ndër gjethe,
E nëpër re,
Dhe në shpirtra pafund.
Një dhimbje e hidhur,
Fryn nëpër drurë,
Mbi ne e ku të mund.
E kërkoj dhe s’e gjej dot më.
Pas mbetën lule të thara,
Që psherëtijnë pa zë.
4-Dënesje vjeshte
Mbështeta kokën
Mbi kraharorin e një pemë
Me gjethe të zverdhura
Dhe po qaj.
Është vjeshta e njëmbëdhjetë,
Që po troket,
E nëna ime
S’mund t’i përkëdhel
Më gjethet e saj.
