Poezi nga Panagiota P. Lambri (Greqi).
Përkthyer nga Irma Kurti në dy gjuhë
ERË VETMIE
Ç’erë vetmie, dinake dhe e çuditshme,
po fryn egërsisht në këtë natë të shkurtër?
Përse vjen, e pamëshirshme, duke vrapuar,
dhe godet me forcë gjethet shterpë të zemrës?
Dhe kjo hënë e plotë rrezatuese dhe e butë
që përhap ngjyrën e artë nga një cep i qiellit në tjetrin –
pse nuk u dërgon pakëz dritë
të gjithë shpirtrave që në vetmi sonte ecin?
Nata që mbërriti në dritare e paqetë,
përse i mbështjell ata në një heshtje vdekjeprurëse
dhe, në vend të balsameve të rralla dhe të shenjta për dhimbjen,
u dërgon gota plot me helm?
O erë vetmie, o hënë e plotë,
dhe ti, Natë e lashtë, bijë e Kaosit,
eja – qetëso shpirtrat e vetmuar,
jepu atyre pak harresë dhe shpresë.
Panagiota P. Lambri, Greqi
Pikturë nga Tyoma
Nga projekti “Poetry without borders – “Poezia pa kufij” i Fondacionit Kulturor Ithaca në Spanjë drejtuar nga poeti, përkthyesi dhe botuesi i njohur i poezisë moderne ndërkombëtare Germain Droogenbroodt. Përkthimi në shqip dhe italisht nga Irma Kurti.
Wind of Solitude
What wind of solitude, cunning and strange,
is gusting wildly through this little night?
Why does it come, relentless, galloping on,
and savagely strike the barren leaves of the heart?
And this radiant, tender full moon
that spreads its gold from edge to edge of the sky-
why does it not send even a little light
to all the souls who walk alone tonight?
And the night that arrived, uncanny, at the windows,
why does it shroud them in a deathlike hush
and, instead of rare and holy balms for pain,
send goblets brimming over with poison?
O wind of solitude, O brimming moon,
and you, primordial Night, daughter of Chaos,
come – soothe the lonely souls,
grant them some forgetfulness, and yet some hope.
Panagiota P. Lambri, Greece
Painting by Tyoma
From the “Poetry without borders” project of the Ithaca Cultural Foundation in Spain, directed by the well-known international poet, translator, and publisher of modern poetry, GERMAIN DROOGENBROODT. Translation into Italian and Albanian by Irma Kurti.
VENTO DI SOLITUDINE
Quale vento di solitudine, astuto e strano,
soffia impetuoso in questa piccola notte?
Perché giunge, implacabile, galoppando,
e colpisce selvaggiamente le foglie aride del cuore?
E questa luna piena, radiosa e tenera,
che diffonde il suo oro da un capo all’altro del cielo,
perché non invia nemmeno un po’ di luce
a tutte le anime che camminano sole stanotte?
E la notte che è arrivata, misteriosa, alle finestre,
perché le avvolge in un silenzio di morte
e, invece di rari e sacri balsami per il dolore,
manda calici traboccanti di veleno?
O vento di solitudine, o luna traboccante,
e tu, Notte primordiale, figlia del Caos,
venite – lenite le anime solitarie,
concedete loro un po’ di oblio, eppure un po’ di speranza.
PANAGIOTA P. LAMBRI, Grecia
Dipinto di Tyoma
Dal progetto “Poesia senza frontiere” della Fondazione Culturale “Ithaca”, in Spagna, del poeta e traduttore di fama internazionale GERMAIN DROOGENBROODT. Traduzione in italiano e albanese di Irma Kurti.
