Sepse,vetëm koha e kupton…Nga  Anila Toni

-TREGIM I SHKURTËR-

Nga  Anila Toni

Na ishte nje herë….

Shumë kohë me parë ekzistonte nje ishull ku jetonin te gjitha deshirat e njerezve : pasuria,lakmia,krenaria,dituria,dhe te gjitha ndjenjat e njerezve: humori i mire, merzitja,dhe si gjithe ndjenjat e tjera dhe Dashuria !

Një ditë moren lajmin e keq se Ishulli do të përmbytej.Keshtu që të gjithë,përgatiten anijet dhe kishin vendosur ta braktisnin Ishullin.

Vetem Dashuria deshironte të priste,deri në momentin e fundit !

Pasuria po kalonte me nje anije luksoze para Dashurisë .

Pasuri,– iu drejtua Dashuria.-a mund te me marresh me vete ?

– Jooo ,nuk mundem..

Në anijen time kam shumë ar dhe argjend. Nuk kam vend per ty!

Lakmia nxitonte me anijen e saj te triumfonte …te ishte ajo “e para.”

Dashuria iu drejtua me zë të ngrohtë dhe e pyeti:

-Lakmi, te lutem,a mund të më maresh,ti,me vete?

-Une jam vetem une …

Nxitoj,sepse kërkoj vetem”gjera”,që të më përkasin vetem mua… e madje,as nuk ngopem!

Dashuria pyeti Krenarinë e cila po kalonte me një anije të mrrekullueshne .

-Krenari,te lutem,a mund te ne marresh me vete?

-Dashuri,nuk mund të marr me vete,- u pergjigj Krenaria- këtu cdo gjë është kaq perfekte dhe ti ti mund ta prishesh anijen time.

Atehere Dashuria pyeti Merzitjen e cila po kalonte para saj .

— Merzitje, te lutem,me merr ti me vete?

-Ah,Dashuri,- tha Merzitja – jam kaq e merzitur,sa dua të rri vetem!

Edhe Humori i Mire po kalonte para Dashurisë, ishte aq i kenaqur sa nuk degjonte që Dashuria po e therriste

-Eja,Dashuri,të marr unë me vete?

Ishte një zë i moshuar ai që foli.

Dashuria ishte aq mirënjohëse dhe e lumtur saqë iu perul, me mirësjellje .

Krejt fytyrëpurpurt harroi ta pyeste të moshuarin për emrin.

Kur mberriten ne Tokë,Dashuria filloi ta kërkonte,por ajo kishte ikur

Dashuria ndjeu thellë në shpirt se i ishte shumë borxhli,prandaj e hutuar pyeti Diturine:

-Dituri,a mund të më thuash se kush ,më ndihmoi? Të gjitha me braktisen…me braktisen…

-Ishte KOHA ,– u pergjigj Dituria !

–KOHA ?

— Po, Dashuri,ishte KOHA !

— Perse me ndihmoi KOHA?

Dhe Dituria e pa ne sy Dashurinë ..

Buzeqeshi dhe iu pergjigj :

— Sepse vetem KOHA …KOHA.e kupton se sa e rendesishme,është ne jete Dashuria!