Adifete Shiti
Shpirti i Poezisë
Shkruajmë prozë e poezi
me dashuri për fjalën e bukur,
unë një varg – ti një tjetër,
si dy zogj që gdhendin strehën
në degët e kujtesës.
Unë një shkronjë – ti një fjalë,
si shqipja që lartësohet
në qiellin e mendimit.
Çdo varg është një fije drite
që lidh zemrat me përjetësinë,
çdo pikë loti – dëshmi
se ndjenja ka marrë formë.
Nga heshtja lind metafora,
nga vuajtja – kuptimi,
dhe arti bëhet strehë
ku njeriu e gjen veten.
Nga pena e vogël
deri te romani i madh,
rruga e poezisë është udhëtim
i shpirtit përmes fjalës.
Ca vargje lindin nga ëmbëlsia,
të tjera mbartin dhimbje e mall,
e një pikë loti shoqëron çdo rresht,
si për të kujtuar se arti jeton
aty ku ndjenjat marrin zë.
Ne jemi rrënjët e këtij trungu poetik
ku fjala nuk është thjesht tingull,
por jetë, kujtesë e dritë,
që i reziston erës së harresës
në çdo epokë të njeriut.
Dhe ne, me gjurmët tona në letër,
i japim frymë fjalës
që të lulëzojë edhe kur s’jemi më.
Adifete Shiti ©
Tetor,2025
Dardani 
