Eli Kanina
TË JESH STUDENTE NUK ËSHTË PAK
Bija ime!
Nuk janë për ty pseudodhjetorët
Por për ujqër që hanë njerëz
E njerëz prej tyre, s’mund të lindin as dhjetorët
Ti mos u bëj mjegulla
Ku ujqërit të ndërrojnë qimen
Bjerë përmbys mbi libra më mirë
Struku auditoreve e bibliotekave
Pavarsisht kushteve, vetes vëri kusht
Dijes t’ia shtysh kufijtë
Së pari në libra, në mendje e me sytë e mendjes
Më pas fizikisht, edhe me raketë në mundsh
Bridhe botën për ta mbartur brenda vetes
Botën tënde ta ndërtosh siç e dëshiron
Ta jetosh veç me dimensionin e vlerave të tua.
Bija ime!
Ti as që ke nevojë për Dhjetorë
Gjithë muajt e vitit tek ty gjejnë strehë
Dhjetorëve u duhet besimi yt naiv, fjala jote
Me energjinë tënde prej tërmeti
Dhjetorët ngrenë e shtrojnë tapete
Për heronj dhe lidera të rremë
Mos u bëj tapet të nëpërkëmbesh prej tyre
Të kam cipë dëbore mbi maja malesh
Mos u përdhos në gardhe bulevardesh
Ortek drejt librave, uragan të bëhesh e mos ndalësh.
Bija ime!
Dhjetorët janë fillimdimrash që s’të duhen
Gënjeshtrat kur gëlojnë si gështenjat
Portokallet nisin të marrin shije hurmash
Individët, trajtë turmash…
Ti nuk je as anonime, as thes justifikimesh
Je pikëvese mbi gjemb trëndafili
Dija jote nuk ka ngjyra partie, çmim a vlerë monetare
Ka cilësinë e librave që shfleton e testohesh
Pavarsisht kushteve dhe mundësive, ti zgjidh
Të jesh më e mira, në mundsh mes të parëve.
Bija ime!
Unë s’mund të tregoj për pseudodhjetorët
Ç’kuptim do të kishte, që të silleshe si unë?
Kur pres tjetër gjë prej teje, ti je kaq shumë
Në magjen time të ëndrrave, e vogël dhe e thjeshtë
S’e nxë dot jetën tënde, prej ëndrrash bymuar
Teknologjia mençuron, por s’bën diferencën
Me status studenti ti mund të duash të pamundurën
Të ëndërrosh di, por jo të vendosësh vulën
Aty ku me tharmin tim të poqa aq sa munda
Nëse të duhet një magje, prej meje mos prit, krijoje
Gjithmonë do ketë mungesa, edhe justifikime
Ja që papërsosmëria përndjek egon njerëzore
Mëso sesi të kesh tënden një Botë, por jo me teka
Zgjidhjet e halleve njerëzore, edhe zgjedhjet
Janë sprova jete dhe jo petulla.
Bija ime!
Ti mundesh të studiosh e vetëm të studiosh
Pasi nga universi i librave, më e ditur të dalësh
Ti vetë mund të zgjedhësh referencën
Folezë të kesh në jetë, apo kështjellë të florinjtë
Mirënjohëse ose jo, të dish për eksperiencën
Në emër të saj të flasësh, ligjin ta bësh e t’i bindesh
Për mua dhe askënd të mos e shesësh veten
Jetën ta bësh libër, e si në libra ta shijosh jetën.
Bija ime!
Në mundsh ti japësh kohës, gjithë kohën
Fytyrën tënde
Mëndjen tënde
Votën tënde
Vlerën tënde
Veprën tënde
Kohës nuk i duhen më pseudodhjetorë
EMRI yt, është dhjetori yt …
ELIVERTA
Kjo poezi, nga libri im “Pronare qiejsh”, e krijuar në dhjetor të 2018, kur ime bijë ishte studente, mbetet aktuale edhe për gjithë pseudodhjetorët e tjerë në vazhdim … edhe sot, do të doja tu bëja tag, të gjithëve që më komentuan si mosbesuese për atë protestë studentësh atë vit … vazhdoj të mbetem vizionare, dhe largpamëse, përtej mungesave e fenomeneve sociale, se LIBRI dhe STUDIMI, mbeten udha e vetme drejt një shoqërie më të mirë… “ Mos thoni asnjëherë se dijet kushtojnë, se injoranca kushton shumë më tepër “ shkruan OBAMA
