Në kujtim të tragjedisë së 28 Marsit 1997 në kanalin e Otrantos me përmbytjen e Katërit të Radës
Albert Habazaj
Trishtohen lulet nga marsi i hidhur
Dhe bregu bregut i mban mëri,
Për jetët pa faj që thellë kanë ikur
Vyshken lulet nga ai mars i zi.
Përvitshëm, kur vjen njëzet e tetë marsi
Rituali i pikëllimit nxin nga ritet mortore,
Sa thonë që Otrantos buza e shpirti i plasi
Sa thonë që dhe dallgët ndihen fajtore.
Të pafajshmit ata që i hipën ëndrrës
Dhe u bënë qivure në fund të detit,
Nga drithërima ime dhemb refren i këngës
Nga harrimi, nga heshtja rrëqethëse e shtetit.
Përditë në monument të memories ata
I kemi me frymën tonë fatkeqët në gjëmë,
As nënat shamizeza, as Shqipëria s’u dha
Nuk thahen lulet, se në kopsht kanë rrënjë.
Vlorë, e premte, 28 Mars 2026
