Udhëtim në Dritën e Yjeve
Ndalesën e parë do ta bëjmë te Proksima Centauri,
ylli më i afërt me Tokën,
si një përshëndetje e parë mes frikës dhe guximit,
aty ku hapësira mëson të marrë frymë ngadalë.
Pastaj do të shkojmë te Vega,
ylli i Lirës, i pastër dhe i ndritshëm,
që këndon heshtur mbi univers
si një kujtim që nuk mbaron kurrë.
Do të vazhdojmë te Denebi,
rojtari i qiellit të largët,
një dritë që udhëheq shpirtrat
kur rruga bëhet e padukshme.
E më pas, Orion.
Atje do të qëndrojmë gjatë.
Do t’i vizitojmë të gjithë yjet e tij
si plagë të bukura të kohës.
Rigeli-ftohtësi që ndriçon urtësinë,
Alnitaku, Mintaka-rreshta ekuilibri,
dhe Betelgeze-zemra e kuqe e universit,
që pulson si një pyetje pa përgjigje.
Më tej do të shkojmë te Siriusi,
ylli që nuk pranon të harrohet,
dritë që i paraprin agimit të brendshëm.
Jam e sigurt
se do të të pëlqejnë shumë,
dhe do të më lutesh
të qëndrojmë…
shumë, shumë gjatë,
derisa koha të dorëzohet
dhe dashuria të bëhet yll.
