Buzët e tua..!
Prisja muzgun,t'i puthja ato buzë,
T'ëmbla mjaltë,t'kuqe flakë.
T'shijoja pranverën nëpër oaze
Dhe t'falja vetëm dashurinë.
T’i puthja,ato buzë çdo muzg,
Në netët,kur Hëna na përgjonte.
Kur putheshim,ulur mbi trung.
E,Shijonim t’ëmblën dashurinë.
Kur,ndjenja t’ngrohtin afsh,
E,aromën tënde q’më joshte.
Si një fllad pranverë i ngroht’,
Kur puthjen t’i më dhuroje.
Fluturonin puthjet mbi t’tuat buzë!
Nën dritën e Hënës,më joshnin .
Desha,ky muzg mos mbaronte kurrë.
Puthjet e mija u përzien me qiellin,me dritën e Hënës.
Kur Hënën dëshmitare kishim,
Q’rruante e përkëdhelte puthjet,
Mbi buzët,varur dritat ishin.
Dhe buzët e tua m’sillnin dehjet.
Trokiste me forcë zemra,
Kur muzgu mbulonte puthjet!
Dhe mbrëmja,i ruante t’bukura.
Ato puthje të zjarrta ndërvitet.
Ah!.....Buzët e tua..!!
V Pëllumbi.autori.
18/04/2026. Artë.Greqi
