Sonte nuk kërkoj mrekulli,
as dritë nga qielli,
veç pak qetësi
për shpirtin tim të lodhur.
Të shtrihem lehtë mbi kanape,
me sytë drejt tavanit,
dhe aty ëndrrat e mia
të shndërrohen në vargje.
Pastaj të fle
me gjumin që rëndon qepallat,
dhe jeta që fshihet aty
të vazhdojë deri në agim.
Pastaj rilind një ditë e re,
e butë, e qetë,
si një premtim i vogël
që mban dritë në vete.
—
ENGLISH
Tonight I ask for no miracles,
no light falling from the sky—
just a little peace
for my tired soul.
To lie softly on the couch,
with my eyes lifted to the ceiling,
and there my dreams
to turn themselves into verses.
Then to sleep
with the weight of dreams on my eyelids,
and the life hidden within them
to continue until dawn.
Then a new day is born,
gentle and quiet,
like a small promise
carrying its own light.
