Bashkë me gjethet bien ” miqtë”
Ka njerëz që hyjnë në jetën tënde si dritë, por largohen si hije. Në fillim mendon se janë dhuratë, një shenjë e mirë, një dorë që të kupton pa fjalë, një shpirt që ecën krah teje në çdo rrugë të vështirë. Pastaj, papritur, e kupton se ajo dritë kishte një afat. Se çdo përqafim nuk është premtim, dhe çdo “jam këtu” mund të zbehet pa arsye.
Miqtë që të zhgënjejnë nuk të thyejnë vetëm besimin, ata të rrëzojnë iluzionin e bukur se të gjithë ndiejnë si ti. E megjithatë, në dhimbjen e zhgënjimit fshihet një mësim i madh: të duash pa humbur dinjitetin, të falësh pa harruar, dhe të largohesh pa u bërë si ata.
Zhgënjimi nga një mik të bën të rritesh më shumë se çdo urtësi. Sepse mëson se jo çdo buzëqeshje është miqësi, dhe jo çdo heshtje është urrejtje. Disa njerëz duhen parë si stacione, ndalesa të përkohshme në rrugën tënde, jo si shtëpi ku mund të qëndrosh përjetë.
Prandaj, kur një mik të zhgënjen, mos u kthe në të njëjtën rrugë me të. Ec përpara me shpirtin tënd të pastër. Zhgënjimi është çmimi që paguajnë ata që dashurojnë sinqerisht. Dhe ndoshta, në fund, është pikërisht kjo ajo që na bën njerëz.
Migel Flor
Laura Laura
