Ariel Bella
Një përshëndetje online nuk mjafton,
puthja mungon në krahët e largët.
Shikimi i ngrohtë nuk përçohet nga ekrani i ndezur,
ndjenja e trazuar s’di ç’të thotë: më do apo jo?
A po bën lojë apo e ka me të vërtetë?
Pyetjet shpirtin e mundojnë, një “të dua” nga xhami i ftohtë nuk arrin.
Nuk mund të marrësh një puthje që nuk ekziston,
dashuria mbetet e përgjysmuar, ose e pafilluar ende.
Dashuri e kohës moderne,
dashuri online e kohës sonë.
—
Poem in English
An online greeting is never enough,
a kiss is missing in distant arms.
Warm eyes do not pass through a glowing screen,
a restless heart does not know what to say: does it love me or not?
Is it playing games or is it true?
Questions tire the soul, a “I love you” from cold glass cannot convey love.
You cannot receive a kiss that does not exist,
love remains incomplete, or yet to begin.
Love of the modern age,
online love of our time.
