Nuk e kërkova.
Erdhi heshtur.
Aty ku asgjë,nuk më paralajmëroi.
Por në mes të asgjëje,lindi diçka
që më bëri të kujtoj.
Si është të buzëqeshësh,
pa shkak.
Të presësh një mesazh.
Të ngatëroja” mirmëngjesin”
me ” më mungon”.
Nuk e dija,që nga një asgjë
të fshihet kaq jetë.
Që një shikim,një fjalë,
një ” mirmbrëma”
mund të ndryshojë gjithçka.
Errësirën,ta kthejë në dritë.
Ndoshta,sepse dashuritë e vërteta
nuk vijnë të plotësojnë boshllëkun
por të të kujtojnë,
Si është të të duan,të dashurosh.
Sepse nganjëherë,agjëja mjafton
kur shpirtrat njëri,tjetrin njohin.
Dy zemra.
Të njëjtat mendime.
Një dashuri,që lindi nga asgjë.
Por unë bë gjithçka.
Çerazela Kondi:
