Shtegun optik në sytë tua gjejë
Në fund shohë itenerare të panjohur.
Sodisë thellësisht vetveten çdo dej.⁶
Retinën më shëndritë ndjenjës pasosur.
Rrathësh ëndërrimesh në pritje veten të ushqesh.
Të humbesh në optikën e idhtë përditshëm gëlltitë.
Me realitetin e pakëndshëm rënë ndesh
Thjeshtësisë përbuzëse agravuar çdo ditë.
Dinastisë dredhane hajnë vetë thëniet e thëna.
Ngadhnjuar arsyesh dyshimesh rëna.
Rri .rri e mendo ndyshimet e veprimit.
Vetvetes trullosë humbë besimin .
Thellësisht ofshamë dufme nga optika e shpirtit.
Syrit ngadhnjimëtar sprehë ngjyrë shprese.
Mbështjellë në bebthën e mërzisë trishtimit.
Strukur brenda heshtjes qëndroj fshehur pas reve.
Për ti dhënē diell së nesërmes mes durimit.
Arsyen të ecë e pandalshme etur mes plagësh.
Ofshoj e çjerrë dufmë tretur ligështimit.
Nën veladë thjerëzash mbuluar lensë rrathësh.
Shkroi!
Miranda Troci Derti!
