Bardhyl Sh Ferizi
Dera e vjetër
Re të hirta
Shi t’mërzitshëm
Mbi kulmin e saj lëshojnë
Tjegullat e lagura,
N’kalldremin e ngjeshur pikojnë.
Ulur mbi pragun e derës së vjetër
Kujtimet para syve parakalojnë.
Ditë e ftohtë vjeshte
I tretur
Dryrin e zinxhirin e ndryshkur, shikoj.
Të ngratën derë të hapet ndalojnë
Zë as fëmi, n’oborr më s’ka
Currili ujit nën pragun e saj
Si dikur nuk rrjedhë, ma
Gozhdat e ndryshkura
Të kaluaren tregojnë
Kur nuset hynin,
Dhe fëmi të gëzuar
Nga ajo dilnin pa pra
Burra të armatosur preheshin
Nën strehën e saj
Të ulur mbi gurë.
Sot
As zog, as cicërrima ma nuk ka
As nga dudi i vjetër në oborr
As mbi mur.
Zinxhiri drynosur rëndë mbi te peshon.
Lamtumirë atë ditë as që i lan
Kur bileta aeroplani mbi pragun
E kalbur aty nga çanta ranë
Mbi kalldremin e ngjeshur
Aty krye rruge,
E lashtë, e vetmuar,
Nga gëzimi tanimë e zhveshur
Derë e vjetër Gjakovare
Rri e nuk bëzanë…
BF.
