Ditë dimri…
Trokasin pikat e shiut dimërak
mbi tokë,mbi xhama,mbi çati,
me ritëm të çrregullt
që gjumin zë në lak,
si e marrë fryn era,
heshtja nuk ka qetësi.
Trokasin ,trokasin si miq të paftuar,
herë butë herë fort,
herë paqësisht ,herë dhunshëm,
sa vjen dhe dita bëhet më e ftohtë,
e nata zvarritet e lodhur,
përgjumshëm.
Ditë dimri,e zymtë,si muzg i parënë,
njerëzia e topitur kërkon
ngrohtësi,
natë dimri e gjatë sa një përrallë,
njerëzia nxiton të struket në shtëpi.
Me sytë e përgjumur çajmë mjegullën dritëzënë,
kërkojmë me ngulm ndonjë rreze
dielli,
të strukur,të mbledhur në qoshen
e sigurtë,
presim të qetësohet e të hapet qielli.
