Brixhilda Dede
Nuk ta dhashë shpirtin për të ma shkelur,
Në dashuritë e mëdha besoj.
Tu dhashë pa menduar fundin,
Me kujtime, nesër të rroj.
Pas dashurisë nuk ftohet breshëri,
Por mirënjohja dhe respekti.
Mendimin e fundit të merrja me vete.
Ti falja qiellit lezetin.
Mos më bëj të vdes pa vdekur!
Mos më merr frymën e gjallë.
Pakëz vend bëji dashurisë,
Të flejë rehat në shtrat të saj.
Nuk kërkoj të qëndrosh me zor,
Në një lidhje ku besimi është tundur.
Kështu vret dashurinë e gjallë brenda meje.
Më vret dritën, humb shkëlqimin.
Qëndro si të mundesh formë e ndjeshme.
Si dëshmitar i heshtur brenda mendimit,
A si guxim në kohë të hershme.
Në je e vërtetë më dil në shteg,
Kuptimin e plotë ti japim jetës.
FORGETTING THAT KILLS
I didn't give you my soul to trample on,
In great loves I believe.
I gave you the end without thinking,
With memories, tomorrow I will live.
After love, no hail cools,
But gratitude and respect.
I would take your last thought with me.
You forgive the sky for the sweetness.
Don’t make me die without dying! Don’t take my living breath.
Make some room for love,
To sleep comfortably in its bed.
I don’t ask you to stay with difficulty, In a relationship where trust is shaken.
Thus you kill the living love inside me.
You kill my light, you lose the shine.
Stay as you can, sensitive form. As a silent witness within thought,
Or as courage in ancient times.
If you are true, come out on my path,
We give full meaning to life.
Brixhilda Dede
