Miranda Troci Derti
Joshem me vargjet!
Vargun që më josh në ditët e pashpirta.
Dashurohem me muzën në muzg e agime.
Zogth i vrarë në shpresat e hirëta.
Ashti i shpirtit që kurrë s.dha përgjigje.
Në fund çdo apostrofe sjellë pikë loti.
Zemrën shtrydhë në muzë dufmë çjerrë .
Indesh thërrmuar tretur hirë copë.
Brendësish avujt e idhtē nxjerrë.
Joshem me vargun n’të dashurohem .
Grimëcash metaforash nëpër terr gjetur.
Heshtë e hiqem zhagë e më fort thërrmohem.
Errësirës së trishtë degdisë përfjetur.
Rraskapitur kohës joshur në ëndërra.
Bosh përbrenda ziej prapë gjallë.
Nën inde joshë skutash koresh zëna.
Metastazat e joshjes thurë në finesë elegancë.
Shkroi.
Miranda Troci Derti.
Reç Dibër
